Afdrukken
Fotograferen vanuit de boshut
Als beginnend fotograaf leek het me altijd geweldig om mooie vogelfoto’s te maken, maar vaak pakte het verkeerd uit omdat ik gewoon niet wist hoe het moest. Ik had toen nog een compactcamera en zat veel foto’s te maken van vogels en zoogdieren die eigenlijk nergens op leken. Toen ik op een gegeven moment overstapte op DSLR ging het meteen anders met de fotografie, maar toch nèt niet zoals ik voor ogen had.
Veel gezocht op internet en zo kwam ik op Birdpix terecht. Na een tijdje actief te zijn geweest kwam ik in contact met Erwin van Laar, die veel met een vaste schuilhut werkt (zijn verhaal lees je hier). Van hem heb ik vele prachtige resultaten gezien.
Toestemming
Dat was wat ik wou, een vaste schuilhut. Maar de vraag is waar en hoe. Ten eerste is heel belangrijk dat je weet wat je zoekt. Voor fotografie heb je licht nodig, en vaak heb je dat in een bos niet. Zoek een open plek in of aan de rand van het bos, waar je de mogelijkheid hebt om zoiets te bouwen. Heb je iets moois gevonden, dan sta je misschien wel voor nog iets belangrijkers, namelijk: de toestemming. Al het grond heeft een eigenaar, misschien is het particulier bezit, of van Staatsbosbeheer. Vraag altijd om toestemming. Als je gewoon netjes uitlegt wat je wilt mag het vaak wel. Tenzij het een beschermd gebied is, of de eigenaar rustig in zijn tuintje wil zitten zonder steeds te worden begluurd door mensen met grote lenzen.
Gelukkig was de toestemming voor mij niet moeilijk, want ik hoefde alleen mijn eigen vader te vragen of het mocht. We hebben namelijk in Duitsland een huisje met bos als tuin. Prachtig voor de natuurfotograaf. Er is een mooie open plek tussen de bomen waar ik wel iets mee kon. Thuis ben ik aan het denken gegaan, wat het een beetje moest worden.
De bouw van de hut
Een tijd terug kregen we thuis een nieuwe garagedeur en de oude houten garagedeuren hebben we meegenomen naar Duitsland. Daar hebben we de twee deuren doorgezaagd tot vier gelijke platen. Drie ervan heb ik voor de muren gebruikt, eentje als deur, en voor het dak een metalen golfplaat. Het werd een stevig geheel, met in de voorste plaat een gleuf gezaagd om doorheen te fotograferen -zo laag mogelijk voor een perfect standpunt.
De hut stond, toen was de vijver aan de beurt. Lastig als je geen materiaal er voor hebt.. Ik de garage in, zoekend naar iets geschikts wat de vorige bewoner achter heeft gelaten. En voilá: een stuk dakleer van 100 bij 50 cm. Het lag er al jaren, was al aan het scheuren en bovendien erg stug, maar ik ben een doorzetter en heb er iets moois van gemaakt. Alleen: elke dag een vijvertje, of waterplas bijvullen is het ook niet.
Enfin, ik zat in mijn bunker te wachten. Overal gefluit en vogels, behalve op de plekken waar ze moeten zitten. Alleen een eenzame muis, die eens een pitje pakte. De vijver hielp dus niet, maar de hut was prima, stevig en waterdicht. Er was echter één probleem: de hut was een meter hoog en stond gewoon op de grond. Net boven de grond was de opening om door te fotograferen, en ik heb een hernia overgehouden aan uren krom zitten.
Toen dacht ik aan een fotograaf die de hut heeft ingegraven om normaal te zitten terwijl hij toch een goed standpunt heeft. Dus meteen toegepast en de hut uit elkaar gehaald, maten afgetekend in de modder, en een gat van 60cm diep gegraven. De maten van de bodem heb ik opgemeten en een soort pallet gemaakt om op de bodem te leggen. Je kunt eventueel piepschuim gebruiken voor onder de “pallet”, wat zeer goed isoleert, maar zorg dan wel voor ventilatie zodat het piepschuim niet gaat rotten. Als je een hut hebt ingegraven kun je er een stoeltje in zetten, statief op hoogte. Dan zit je goed, met een perfect standpunt voor drinkend gevogelte of eventuele zoogdieren.
De bouw van de vijver
Maar goed, nu had ik nog geen goeie vijver. Ik werk bij een tuincentrum en terug in Nederland heb ik daar een stuk vijverfolie gekocht van 4 bij 1,5 meter. Gewoon normale folie die bij elk tuincentrum te verkrijgen is. Ik heb ook wat voer ingeslagen om mee te nemen naar Duitsland, en toen we weer teruggingen naar Ohlenstedt ben ik meteen begonnen met de vijver.
Belangrijk is dat je de vijver zo aanlegt dat er licht bij kan komen, en ook meteen een beetje naar de achtergrond kijkt. Dit geldt van te voren ook al als je de hut bouwt, zorg dat je de zon in je rug hebt! Nu ik dit allemaal uitgedokterd had, kon ik beginnen.
Eerst het vijverfolie uitrollen en stokken bij de punten zetten, zodat je de plek weet waar je vijver komt. Haal dan de folie weg, en ga de grond/bodem “schoonmaken” Alle bladeren en plantjes er weg, ook wortels die uitsteken, alles kaal maken. Als dat gebeurd is komt het lastige gedeelte: alles moet waterpas liggen. Je wilt niet dat het water links 10cm diep is en rechts en achterin 1cm tot droog!
Ik heb de hele grond losgemaakt, en weer veel wortels verwijderd. Je moet er zoveel mogelijk uithalen omdat er anders lekkages kunnen komen. Als dat gedaan is, gooi je het vijverfolie op de plek en giet er twee emmers water in. Nu kun je zien waar het water heen loopt, en dus waar de vijver het diepste is. Is dat te diep, of op de verkeerde plek, haal het folie er dan af en hoog de boel op. Als je het op deze manier eerst uitprobeert heb je er later veel plezier van dat de vijver goed gemaakt is.
Als de bodem goed is, haal het folie dan weg en leg kleden op de grond voor bescherming (uiteraard kan worteldoek ook, maar dat hadden we niet bij ons). Dan komt het folie eroverheen, en de randen maak je met stammetjes, waar je de folie overheen kunt vouwen. Niet te hoog, want je wilt dat de dieren erin gaan badderen en dan moet het niet te diep zijn. Bij mij is het ongeveer 5 cm diep, en sommige plekken nog wat minder.
Als de vorm erin zit, met de verhoogde randen, kan het water er in. Ik heb gewoon kraanwater gebruikt. Dat is zeer helder en de vogels gaan er dan sneller in badderen en drinken. Doordat je zo laag zit, is er een prachtige weerspiegeling aanwezig. Zie boven op de foto
Tenslotte moet je het nog aankleden, altijd lastig. Ik ben naar een bos gegaan, en heb er emmers mos geëxporteerd naar mijn plek. Het was mos van onder de stammen van berkenbomen, dat is makkelijk te verwijderen, en stevig. Toen ik alle randen bedekt had met mos, heb ik verschillende stammen en stronken opgezocht en naast de vijver gelegd, om leuke foto’s te kunnen maken van vogels die op de takjes gaan zitten. Het is ook erg mooi om stammen half in het water te leggen, een leuk stammetje bedekt met mos half in het water geeft meteen al een prachtige spiegeling. Toen was het klaar. Eindelijk.
Wachten wachten en wachten..
De volgende dag ben ik in de hut gaan zitten, uren en uren. Ik had een kilo voer gestrooid, en de plek afgezet voor iedereen. Er kwam helemaal niets! Alleen een verdwaalde roodborst en de bekende woelmuis. Teleurgesteld ging ik na een paar uurtjes in huis, en bleef maar denken waarom ze niet kwamen. Waarschijnlijk zagen ze het voer niet, dacht ik, dus ik heb diezelfde avond een voedertafel in elkaar getimmerd en er een kilo voer op gegooid, met een handvol doppinda’s.
En heel apart: de volgende dag stikte het van de vogels! Ze vlogen af en aan om voer te halen, kwamen geregeld drinken bij mijn vijver, en gingen mooi op de stronkjes en takjes zitten. Terwijl er notabene heel wat drukte was van twee Duitsers die een houtkachel + rookkanaal in ons huisje fabriceerden. Ik heb me een aantal uren kunnen vermaken met de vogels, muizen en ander grut, een welgeslaagde morgen
Een eigen plek als deze maken vergt zeer veel tijd en voorbereiding. Een vijver maken zodat het waterpas ligt kost veel uitproberen en dat is tijdrovend. Je moet bovendien goed zoeken naar al het materiaal om het af te maken.
Is het je tenslotte gelukt om er iets moois van te maken, dan kun je er vele ochtenden en middagen doorbrengen, vaak zonder resultaat. Maar als je eenmaal door hebt hoe alles in elkaar steekt, en het begint te lopen, dan vliegen de uren voorbij en kun je veel mooie opnamen maken. Meer foto’s staan op mijn website: www.vissertjeerd.nl
reacties
7 reacties op “Fotograferen vanuit de boshut”
plaats hier je opmerking
Uitgelicht – foto van de maand
Had het verhaal ook al gelezen op de site van Tjeerd, al is deze versie nog uitgebreider.
Ik heb het in ieder geval met veel plezier gelezen.
Zelf hoop ik ook ooit nog eens ergens een vaste schuilhut/boshut te kunnen aanleggen met een vijver.
Zelf zou ik het denk ik anders doen wat betreft het waterpas leggen: al je bv. een vijver wilt aanleggen van 1,5 bij 4 meter, dan kun je 2 buizen van 4 meter (of 4 buizen van 2 meter) evenwijdig aan elkaar aan de zijde van 4 meter leggen. Deze buizen (van metaal, of anders pvc) sla je dan met een (rubberen) hamer in de grond, zo dat de bovenkant van de buis gelijk loopt met de grond. Als de buizen dan in de grond liggen, ga je de buizen waterpas leggen (met waterpas ). Als ze dan goed liggen ga je er met een lat van (in dit geval) minimaal 1,5 meter over de buizen heen. Als de grond te hoog ligt schraap je het op deze manier weg, als er te weinig ligt hoog je er wat grond bij. Deze grond moet je dan wel ff goed aanstampen. En zo kun je dan heel je vijver waterpas leggen. Als je klaar bent haal je de buizen weer uit de grond en vul je de holtes van de buizen weer op met grond.
Ik hoop dat het een beetje duidelijk is op deze manier.
Groeten,
Robbert
Ja idd, das ook een manier!
Maar als ik dat daar op was gekomen, had ik geen buis gehad. Ach maakt ook niet uit. Ik hoor ook wel van mensen, dat die als ondergrond een deur op de grond leggen, en die waterpas laten liggen in de grond. Ben je er ook.
Maar Bedankt iig Robbert, Zo leer je weer van elkaar.
Groeten Tjeerd
Met een deur zou het idd ook kunnen, al zal de deur na verloop van tijd wel gaan rotten.
Groeten,
Robbert
Ik denk dat je het beste gewoon kunt afreien.
Je neemt een lange lat met een waterpas of gewoon een heel lange waterpas. Die haal je een paar keer over de bodem totdat deze waterpas is.
Je moet voor het afreien wel de bodem goed vast hebben. Zodat als het folie er in ligt en het water er in zit de bodem niet gaat verzakken.
En mischien is het ook handig om worteldoek onder het vijverfolie te doen. Zodat de wortels het folie niet kapot maken.
Groeten, Luuk
prachtig verhaal
Goed verhaal, ben benieuwd naar meer foto’s vanuit deze hut!
Groet,
Gerrit-Jan.
Fraai verhaal,
Nu nog een mogelijkheid zien te vinden of iemand van bp, waarbij je het een keer in alle rust mag/ kan proberen?!
Of anders een heel hoop centen sparen, die in villa in het bos stoppen met een hele grote tuin…
In ieder geval wordt mij na bijna een jaar fotograferen op bp steeds meer duidelijk dat tijd mijn grootste vijand is en daarom ook de foto’s vaak niet maak die ik graag zou willen maken… dus genoeg te doen voor de toekomst…
Mijn dank voor de heldere uiteenzetting in ieder geval…
gr koos