Afdrukken
Kom, even naar de winkel…
Het is 1 juli 2009 en er zit een vogel voor mijn raam.
Met welke lens, welke camera kan ik hem het beste fotograferen?
Niet verder lezen
Als je dit artikel eigenlijk niet wilt lezen, koop dan een Canon EOS 40D met Canon 300 F4 IS USM en de convertor Canon Extender 1,4x II (setje nieuw gezien voor ~ 2300 euro). Of anders een Pentax K20D met een Sigma 50-500 F4,5-6,3 EX HSM (~ 1900 euro). Hierbij heb je een stevig statief nodig. Bijvoorbeeld een Manfrotto uit de serie 055XB en een balhoofd zoals 488Rc4 Midi Ballhead (~ 250 euro). Maak je geen zorgen, met deze sets kun je mooie foto’s maken. En als het je niet lukt, dan ligt het niet aan het materiaal, maar aan jouw (of andermans) verwachtingen…
Veel geld
Heb je een heleboel geld te spenderen, dan kun je kiezen voor een Canon EOS 40D met Canon 500 F4 IS USM en de convertor Canon Extender 1,4x II (nieuw ~ 7000 euro). Hierbij volstaat het eerder genoemde statief niet meer. Je hebt iets nodig als een gitzo 1325 en een balhoofd of zwenkrek / gimbal head (vanaf 800 euro heb je een redelijke set). Deze set leidt het makkelijkst tot goede vogelfoto’s. Je hoeft hiermee niet perse lang in een zelfgemaakte hut te zitten om de beesten op een prettige manier het beeld te laten vullen.
Keuze
Zelf heb ik die spullen niet. Ik gebruik een Nikon met Nikkors (de lenzen van Nikon) en ik ben hier zeer tevreden mee. Waarom ik een andere keuze gemaakt heb? Heel eenvoudig: omdat die keuze er is.
Dat wat onder bepaalde omstandigheden een voordeel is, is onder andere omstandigheden een nadeel. De omstandigheden waaronder je wilt fotograferen zouden de keuze voor een belangrijk deel moeten bepalen. In mijn geval heeft de geschiedenis voor een belangrijk deel mijn keuze bepaald. Ik had al Nikon-spullen toen ik vogels ging fotograferen. Ik heb gewoon een lange lens gekocht die paste op mijn camera.
Nikon is ideaal als je wat goedkoper wilt beginnen met goede 2e hands lenzen, aangezien de 30 jaar oude lenzen (van het type ‘ai-s’) prima op de camera’s passen. Met die oude ai-s lenzen heb je geen autofocus natuurlijk, en op sommige eenvoudigere camera’s ook geen lichtmeting. Hindernissen die je wel kunt overkomen met wat slimmigheidjes.
Kopen en klaar
Als je een camera en lens voor vogelfotografie gaat kiezen, dan zijn er twee manieren. De eerste manier is kiezen voor het beste materiaal, voor de prijs die je vindt passen. Je gaat dan alleen uit van het moment van aanschaf. Let dan niet alleen op beeldkwaliteit en prijs, maar vooral op (1) autofocussnelheid, (2) mogelijkheden en kwaliteit van trillingsreductie (VR, IS, OS, Anti Shake) voor als je soms uit de hand wilt fotograferen, (3) degelijkheid.
Verder moet je natuurlijk kiezen: een handige zoom, of een lichtsterke vaste lens met zeer hoge beeldkwaliteit. Die keuze zal je zelf moeten maken ? In het algemeen heb je meer aan een vaste lens als je bereid bent de tijd te nemen om een foto goed voor te bereiden, maar dan ook de allermooiste foto wilt. Een zoomlens wil je als je tijdens een rit of wandeling altijd klaar wilt staan om elke gelegenheid – vogel, mens, olifant, landschap – te benutten.
(Let wel: de beste vogelfoto’s zijn bijna altijd gemaakt na een fikse voorbereiding. Tijdens wandelingen fotograferen met heeft mij in 5 jaar tijd maar een handjevol mooie foto’s opgeleverd).
Systeem
De andere manier is om te kiezen voor een merk, waarin je een systeem kan opbouwen (zie ook het artikel van Ger Meesters hier). Een systeem bestaat uit één of meerdere camera’s, en een aantal lenzen en accessoires die inzetbaar zijn op een aantal vlakken van fotografie. De meeste vogelfotografen hebben in ieder geval ook een standaardlens op de camera om algemene foto’s – kiekjes ? – en landschappen te fotograferen (de goedkoopste standaardlens kost vaak maar enkele tientjes meer als set bij je camera: veel plezier voor weinig geld).
Als je meerdere vormen van fotografie wilt doen, of wanneer je nog aan het sparen bent voor de uiteindelijke foto-uitrusting, dan moet je al een idee hebben welke spullen je in de toekomst nodig hebt. Je moet al uitzoeken welk merk te bieden heeft wat je in de toekomst nodig hebt. En dan liefst voor een goede prijs.
Als je hierboven voor de Pentax had gekozen dan kies je op de eerste manier. Met Pentax is de keuze aan lange lenzen voor vogelfotografie heel beperkt. Je kunt alleen met Sigma of andere merken verder. Het is wel een zeer handige set, niet alleen voor vogels, maar ook als je andere natuurfoto’s wilt maken, vooral op safari, of – dichter bij huis – in de dierentuin. Als je ambitie en je budget begrensd zijn, een heel slimme keuze voor jarenlang plezier. De Pentax is een uitstekende camera voor relatief weinig geld. En voor minder specialistische onderwerpen dan vogels is er voldoende keuze aan uitstekende lenzen.
De keuze voor Canon is niet alleen een keuze voor een handige set direct vanaf de start, maar ook voor een systeem waarin je fiks kunt groeien. Canon heeft de grootste keuze aan lenzen die verder gaan dan 300 mm. En bovendien heeft Canon daarin de beste prijzen. Daarna volgt Nikon, iets minder keuze en bovendien wel 20-30% duurder zonder dat heel duidelijk wordt welk kwaliteitsvoordeel dit oplevert.
Voor de overige merken geven eigenlijk alleen de – vreemd merk – Sigma-lenzen flinke mogelijkheden tot uitbreiding. Sony werkt samen met Zeiss. Dat betekent dat er in de toekomst misschien fantastische lenzen komen, maar dat die weer zeker 30% duurder zullen zijn (verwachting) dan de Nikkors. Het kan, maar het kost wat. De nu wel beschikbare Sony 300 F2,8 kost ~ 6000 euro een convertors 1,4/2,0 kosten ~ 430/500 euro. Een Canon 300 F2,8 kost ~ 4200 euro en de convertors 1,4/2,0 elk ~ 330 euro. Dat scheelt nogal.
Ik vergeet bijna het buitenbeentje Olympus. Dit merk werkt met een veel kleinere sensor. Dat betekent dat een 300 mm lens op een Olympus werkt als een 450 mm lens op een Canon, dat is heel dicht bij 500mm. Dit heeft een enorm voordeel dat je iets minder grote (en zware) lenzen nodig hebt om dezelfde beeldhoek te krijgen (bereik). Een interessante keuze, zeker voor mensen die veel reizen, of niet zo heel erg sterk zijn.
Nadeel is dat er wel andere eisen aan de lens gesteld worden, de eisen aan het oplossend vermogen van de lens zijn veel groter en de lichtsterkte moet groter zijn om dezelfde mooie onscherpte te krijgen. Je moet dan ook de lenzen gebruiken die zijn ontworpen voor dit zogenaamde four-thirds systeem. Helaas zijn de lange vreemd-merk lenzen (zoals de Sigma 50-500 Sigma) daarom een stuk minder geschikt. Een camera kost tussen 250 euro voor een simpelere E-420 en 1100 euro voor de top E-3. De lenskeuze is beperkt met een 300 F2,8 voor 6000 euro en convertors EC14 en EC20 voor circa 400 euro respectievelijk zo’n 500 euro. Het bereik is vergelijkbaar met dat van de Canon met 500 mm lens en convertors. Al met al niet een hele goedkope oplossing als je voor dezelfde beeld-kwaliteit gaat als met het ‘gebruikelijkere’ systeem.
Een degelijke camera
Alle moderne digitale spiegelreflex camera’s – ook de goedkopere – geven een mooi beeld. Vanzelfsprekend geven de grote ‘full-frame’ sensoren, zoals van Canon 5D (mark II), Nikon D700 en Sony alfa 900, de allermooiste beeldkwaliteit en vaak betere hoge iso mogelijkheden voor als er weinig licht is. Maar ook met de gangbare met DX of APS-C formaat sensoren kun je heel mooie foto´s maken. Dat is fijn omdat met deze iets kleinere sensor de beeldhoek van de lens daarmee smaller is. Je koopt quasi een langere lens voor het zelfde geld.
Waarom niet de goedkoopste camera? De boven dit hoofdstukje genoemde (niet aller-goedkoopste) camera’s zijn degelijk. Niet alleen gaan ze daardoor minder snel kapot dan de instapmodellen, ze zijn ook stabieler. Er zijn minder inwendige trillingen tijdens het fotograferen die tot onscherpte kunnen leiden. Bovendien zijn ze snel, niet alleen in aantal beelden per seconde – dat is zelden belangrijk -, maar vooral een snelle en nauwkeurige autofocus verhoogt je kansen enorm. Je kans is zo voorbij, en voor die om is wil je een scherpe foto hebben.
Op het moment heeft Nikon met de D300 de meest degelijke en snelle ‘vogelcamera’ van de merken. Met zeer veel mogelijkheden en een voor de hand liggende bediening. Dat is eindelijk eens een plus voor het merk dat ik gebruik. Maar als je een besparing wilt of moet bereiken van een paar honderd euro, laat dan niets je weerhouden tot het kopen van de goedkoopste camera.
Foto informatie
- Pimpelmees in sierappel-bloesem: Nikon D70 iso 200, 1/160 s; Nikkor 80-400 mm AF-D VR F4,5~5,6, 400mm, F11, Vibratie Reductie; tijdens wandelingetje, uit de hand.
- Sofie op Rodos: Nikon D200, iso320, 1/640s; Nikkor 300 F4 AF-S, F4; tijdens wandelingetje, uit de hand.
- Steenuil: Nikon D200, iso 200, 1/40 s; Nikkor 500mm F4 AF-S met Nikkor tc14 EII convertor, F5,6; vanuit de auto, op rijstzak.
Alle foto´s door de auteur, 1 en 3 circa 90% van het originele beeld.
reacties
5 reacties op “Kom, even naar de winkel…”
plaats hier je opmerking
Uitgelicht – foto van de maand
Dag Peter,
Leuk verhaal, luchtig van opbouw en goed ingedeeld.
Even over Olympus; volgens mij is de cropfactor 2x, dwz dat een 300 mm effectief een 600 mm is ipv 450 mm. De Zukio 300 mm f2.8 weegt overigens 3,3 kg, toch weer bijna een halve kilo lichter als de Nikon/Canon 500 mm f4.
Grootste nadeel van de Olympus sensors is met name het ruisgehalte bij hoge ISO waarden in vergelijking met de 1.5x crop – (Nikon) en 1.6x crop (Canon) sensors.
Groet, Joep
Mooi overzichtelijk verhaal.
Zelf fotografeer ik nog met een ‘oudje’ de Canon D20 en bevalt tot heden goed.
Hoofdzakelijk ben ik bezig met macrofotografie en heb daar een paar goede lenzen voor 35 euro op de kop getikt. Met een verloopring op de Canon zeer goed te gebruiken. Wel alles instellen natuurlijk. Ik heb daar zeker goede vogelfoto’s mee gemaakt.
Intressant die vergelijkingen en ik twijfel nog wel of ik op de duur zou overstappen op fullframe.
Groet, Henk
Uit de vorige mail is een stukje tekst weg zie ik ineens.
Er is iets verkeerd gegaan met het kopiëren van de tekst denk ik.
Ik heb een 500 mm (p-draad) voor 35 euro op de kop getikt en die is met een verloopring op de Canon goed te gebruiken. Wel alles instellen.
Goede vogelfoto’s maken met een macrolens is volgens mij behoorlijk inspannend.
Gr. Henk
Peter,
Ik schreef je al in een PM dat dit artikel voor mij op het juiste moment komt.
Ik moet in September een lezing houden bij m’n vogelplaatjes en dan is dit een leuke overdenking hoe je het wél, maar ook niet moet doen. Mijn keuze is in de eerste zin van je artikel al genoemd: 300/4 I.S. van canon met e1.4 xtender. Die laatse had ik voor een Ktrugerparkreis gehuurd en heb ik later tweedehands op de kop getikt. De zware 500 van Canon blijft natuurlijk ooit een vrome wens..
Groet, Herman
Bovenstaand stuk is wat betreft de camera´s alweer achterhaald.
Onder andere heeft Canon de EOS 7D uitgebracht, die minstens net zo goed is als de D300 (D300s).