Afdrukken
Camargue en Alpilles
hoppen op de vuilnisbelt
De afgelopen twee jaar vierden wij zomervakantie in de Provence, in de buurt van St Rémy, in de periode eind juni-begin juli. Mooi Zuidfrans gebied met veel zonnige heerlijkheden, marktjes en dorpjes. En een goede uitvalsbasis voor vogeltochtjes in de bergachtige Alpilles, de woestijnachtige Crau, en de moerassige vlaktes van de Camargue.
Hoogzomer is er niet de beste tijd om vogels te zien, het kan erg heet worden, en met name in de Camargue is in het trekseizoen meer te beleven. Op het web kom je overweldigende vogelervaringen en scorelijsten tegen die voor zo’n vakantie echt te hoog gegrepen zijn. Maar ook zomerzondagskijkers als wij kunnen in deze streek genoeg bijzondere soorten treffen.
Waar weitjes met bomen zijn zagen we regelmatig bijeneters en scharrelaars. Altijd een plezier, die prachtige gekleurde vogels. Ook in de tuin van onze gîte zaten ze, de bijeneters zelfs met een familie van vijf! Voor de foto lastig dat ze vaak op een draad tegen de heldere lucht afsteken (en in de Provence is dat heel erg schel). Maar al was het beeld niet best, het was toch wat om bijeneter en scharrelaar samen in één boom herkenbaar op de video te hebben!
Als je geen gevoelige neus hebt, bezoek dan de vuilnisbelt bij het Etang d’Entressen: geen topnatuurbeleving, maar altijd prijs. Je kunt een weg afrijden langs het terrein tussen de composthopen door, met rijke avifauna: hop, scharrelaar, ooievaar, Europese kanarie, en boven je hoofd vele (zwarte) wouwen. Toevoeging zomer 2010: de vuilnisbelt is inmiddels niet meer in bedrijf – er wordt geen nieuw afval meer gedumpt, de stank is weg en de vogels ook. Erg fijn voor de omwonenden, jammer voor het vogelkijken!
Die vuilnisbelt ligt bij de Crau, en bij het vliegveldje van Salon-Eyguières. Dat laatste is ook geen mooie natuur, maar wel dé plek voor de kleine trap. Helemaal doorrijden tot waar je vanaf de noordkant het vliegveld kunt overzien. De vliegtuigjes scheren rakelings over je hoofd, maar met wat geluk zie je ook de trappen vliegen. Op een goede middag zagen wij zelfs een mooi mannetje paraderen in het gras -ver weg, maar duidelijk in de scoop.
Grielen zitten ook op het vliegveld, maar wij zagen ze in de Crau, toegankelijk bij Peau de Mau (met toegangskaartje, verkrijgbaar bij ecomuseum). Deze ‘laatste steppe van W Europa’ is uniek gebied. Op de satellietfoto kun je precies zien hoe je -langs een watertje befaamd door z’n libellenrijkdom! -moet lopen naar het observatoire. Dat is ingericht op de bovenverdieping van een schapenstal (op de muur rechts zetten schaapherders volgens traditie hun naam). Wandelingetje van 20 minuten vanaf het parkeerplaatsje, telescoop mee, en je hebt goede kans grielen te zien. Ze gaan bijna op in het dorre gele gras en zelfs om 9 uur ‘s ochtends zitten ze vanwege de warmte veel stil, maar wij zagen ze. Door het hoge standpunt trouwens beter dan de fotografen die vóór de hut de grielen weghielden door hun schuiltentje, terwijl ze aan de achterzijde dichtbij heen en weer liepen.
In de Camargue zelf is het fijn vogelkijken, want je ziet altijd wel ergens prachtige flamingo’s, steltkluten en zilverreigers. In de buurt van Saintes Maries de la Mer, een klein eindje de dijk op oostwaarts (fietsen! zijn te huur en kan heel goed in de Camargue), lopen de zilverreigers je bijna voor de voeten, en flamingo’s zie je vanaf de weg op talloze plekken. Door hun succes zijn flamingo’s overigens probleemvogels geworden vooral omdat ze uitgevonden schijnen te hebben dat je in een rijstveld snel en gemakkelijk te buik rond kunt eten. De rijstboeren dringen dus aan op ‘beheer’ (het woord ‘jagen’ slikken ze in want dat valt niet zo goed in verband met zo’n icoon van de streek).
Zoek je strandachtige terreinen op (bijvoorbeeld de route vanaf Salins de Giraud helemaal naar de punt waar een groot zandstrand is) dan kom je diverse sternen en plevieren tegen. Natuurlijk zijn ook de kleine zangvogels -gele kwikstaart, diverse grasmussen, kneu- alom aanwezig, maar dat blijft voor ons vaak bij horen (Cetti!) en raden.
bijeneter op zoutberg
Het afgelopen jaar troffen we ten zuiden van St Cécile in de Camargue op verschillende dagen zwermen (ja echt!) vorkstaartplevieren, jagend temidden van (gier)zwaluwen, soms laag over het veld en vlak over onze auto. Ze worden daar vaker gezien, maar het was wel bijzonder dat er zoveel waren.
De vogelhutten bij La Capelière (kaart) zijn onze favorieten, met name de eerste, 50 m van de parkeerplaats, waar je mooi kunt uitkijken (van bovenaf) op een ondiep water met steltlopers. (De benedenverdieping van de hut biedt toegang voor rolstoelkijkers, maar we konden niet zien of dat goed werkt). Zomers valt het langzaam droog, in de paar weken dat wij er waren was het water al erg gezakt. Afgezien van de flamingo’s en reigers, zijn er rietzangers en karekieten, watterral en witgat, zwarte ruiters en poelruiters en de laatste keer zelfs een kleine geelpootruiter (dankzij een Zwitserse vogelkenner). Let op, de kijkopeningen zijn gemaakt voor verrekijken, niet voor een dikke telelens, en handige steunplankjes voor de rijstzak zijn er vaak niet. Statief en beetje manoeuvreren gaat wel. Lange mouwen/broek aan, royaal antimuggenspul opsmeren, eigen picknick mee (er is niets te koop) om tussen het kijken door op te eten aan de tafels onder de bomen. Of doe de (korte) rondwandeling langs de andere drie hutten.
Toegang 3 euro inclusief museumpje, en je kunt een combi-kaartje kopen met gereduceerd toegang tot een ander terrein, Salin de Badon, even verderop. Mooi om te wandelen, met ook weer een stel hutten, maar let op: je mag daar officieel niet fotograferen! De kaartjesverkoopster wist ook niet zo goed raad met dit vreemde verbod en suggereerde behulpzaam, ondanks indrukwekkende fotorugzak met statief, dat ik viel in de onschuldige categorie ‘amateur voor eigen gebruik’.
De Crau is bekend vanwege de steppe, maar er is ook een nat gedeelte, Les marais du Vigueirat, met een korte rondwandelroute en de mogelijkheid van tocht met een gids. Erg populair is dat niet want herhaalde malen werd het afgelast wegens gebrek aan deelnemers. Uiteindelijk konden we toch een keertje en werden meegenomen naar verschillende observatiehutten. Weinig lopen (telescoop kan mee), mooie plekken, goede uitleg over planten, vlinders, libellen, en ook veel vogels gezien -onder andere purperreiger, krooneenden, kwak en een nachtegaal. Een aanrader.
De Alpilles zijn weer heel anders, mooi bergachtig om in te wandelen (vóór 1 juli, daarna wordt het verboden terrein vanwege bosbrandgevaar), met roofvogels en rotslijsters. Die laatste zagen we overigens niet, en ook de oehoe en nachtzwaluw niet, maar de havikarend hebben we zien vliegen langs de rotsen.
Een mooie streek dus voor natuurliefhebbers en vogelkijkers, en goed vakantiehouden bovendien. Plaatsen als Arles en les Saintes Maries zijn druk, maar in de tijd dat wij er waren is het buiten de strandgebieden in de Camargue nog rustig. Wie overweegt die kant op te gaan moet eerst de Crossbill gids (The nature guide to the Camargue, La Crau and Les Alpilles, 24,95 euro) kopen, daar staat alles precies in. Er is veel huisjesverhuur en B&B, maar let erop dat de toegangswegen naar de Camargue bepaald worden door brug of pont. Vanwege variatie en logistiek zou ik een standplaats kiezen net boven de Camargue zelf en in elk geval niet teveel naar het zuiden, zodat je gemakkelijk eens naar de Crau kunt, naar de Alpilles, of naar één van de leuke plaatsjes in de Provence.
Googlen op het web levert veel bird reports op. Aanbevolen:
- verslag van David Verdonck, die hele veel zag bij een bezoek mei 2008, met goede kaart
- officiële site van het natuurreservaat Camargue (= deel van het hele gebied), met kaart voor vogelobservatie en lijstjes van soorten per seizoen (in het Frans):
- waarneming Camargue, ook in het Frans, maar eigenlijk alleen vogelnamen en plaatsen
En om de smaak te pakken te krijgen: de diashows op mijn website (niet alleen vogels).
reacties
2 reacties op “Camargue en Alpilles”
plaats hier je opmerking
Uitgelicht – foto van de maand
Mooi stukje, Yola. De gebieden zijn inderdaad prachtig voor de vogelliefhebber. Ik ben zelf eenmaal in de Camargue en de Crau geweest. Helaas heb ik in de Crau niet veel waargenomen omdat ik sterke hoofdpijn kreeg van de hitte en de zon, maar gelukkig heb ik nog wel een Duinpieper en enkele Kleine Torenvalken kunnen zien. Dit was iets ten zuid-westen van de vuilnisbelt. In de Camargue was het ook prachtig met inderdaad Vorkstaartplevieren! Wat een schitterende ervaring was dat. Ze vlogen boven een veld waarin een Ralreiger, Kuifleeuweriken, Bijeneters en twee Zwarte Ibissen verscholen zaten. Schitterend. De topsoort van die dag was voor mij de Dunbekmeeuw. Ongeveer 10 vogels lieten zich goed bekijken bij Salin de Giraud, een aanrader!
Vriendelijke groeten,
Jos Welbedacht
Goed artikel met mooie tips. Ben zelf in de Toscane geweest en ook daar zijn wij bijeneters tegengekomen. Het is heel verrassend zulke kleurrijke vogels zomaar tegen te komen.